Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ







Υπάρχουν κάτι μεγάλα ταξίδια που σε αφήνουν άφωνη

και τι να πεις μπροστά στον φίλο που φεύγει αργά αργά,

κουνώντας το μαντίλι

Αποχαιρετώντας

Σκέψεις που δεν μοιράστηκες

Πράξεις που δεν έζησες

Ζωές που δεν πρόλαβες να ονειρευτείς

μέσα στον χρόνο που ήλπιζες ατέρμονο

για να τον ζήσετε μαζί.


Υπάρχουν κάτι μικρά ταξίδια του λεπτού που λεν τα πάντα

κι αυτά

χωράνε τσίμα τσίμα, δυο ανθρώπους.



/από το Άγραφο Βιβλίο, κεφ. ''Φίλοι Κόσμοι με Κ κεφαλαίο'', 17 Απριλίου 2018.
στην Νίκη μου...


ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ  ΓΩΓΟΠΟΥΛΟΥ

Εργογραφία

Ποιητική συλλογή: Ευτοπία   (Θεσσαλονίκη: εκδόσεις ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ, 2016)






Ποιητική συλλογή: Δακρυόεν γελάσασα  (Θεσσαλονίκη: εκδόσεις ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ, 2017) 







Θεατρικό έργο: Μονόπρακτο για τρεις Γυναίκες (Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Ρώμη, 2017)






















Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

Υποθετικά σενάρια


έργο από το ζωγραφικό βιβλίο ''Κωδικοί Ανάγνωσης'', 2006.


 Σενάριο Συγχώρεσης I 

Στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου.

- Επιτέλους ήλθες. Σε ζητούσε...
- Πως είναι; Σε τι κατάσταση; καταλαβαίνει;
- Υπάρχουν φορές που τα θυμάται όλα. Υπάρχουν φορές που ζητά ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή και τους μιλά σαν να είναι παρόντες. Σε ζητούσε...

Στο δωμάτιο

- Αγάπη μου ήλθες, είσαι εδω;
 (Εδώ ή εκεί τι σημασία έχει πια; )
- Εδώ είμαι, εδώ όπως πάντα. Ησύχασε.
- Με συγχωρείς; Πες μου ότι με συγχωρείς...
- Μην μιλάς σε κουράζει. Η ημέρα έξω είναι υπέροχη, μύρισε ήδη άνοιξη, μην μιλάς. Ξέρεις έγιναν τόσα πράγματα σε μια στιγμή, θαρρώ πως όλα σε μια στιγμή γεννήθηκαν και πάλι σε μια στιγμή γινήκανε σκόνη. Ανάμεσα όμως ο χρόνος ήταν αιωνιότητα. Αλλά πάλι... σε εκείνη την τελευταία στιγμή το μάθημα με έστειλε εμπρός στο φως του ήλιου...σε εκείνο που μου έδειχνες με το δάχτυλο του ψεύδους και μου το ονόμαζες αλήθεια. Αλήθεια ήταν...μου έλεγες αλήθεια! Φεύγεις. Όλο μου το έλεγες πως φεύγεις. Mα πως φεύγεις; Πως μπορεί κανείς να φύγει από αυτό που πραγματικά είναι; Επιστρέφω έπρεπε να μου πεις!
Κοιμάσαι; Κοιμάσαι; 
...Κοιμήσου.
Τι σημασία έχει τώρα πια, ποιά είναι η αλήθεια και ποιό το ψέμα, εάν είσαι ξύπνιος ή εάν ονειρεύεσαι, εάν φευγεις ή εαν έρχεσαι τι σημασία έχει; 
Εγώ πέταξα. Έμαθα το μάθημά μου καλά...και πέταξα! 
Μου έκοψες τα πόδια ξέρεις...
αλλά ήταν εκείνη τη στιγμή που μόλις μάθαινα να πετάω.

- Aγάπη μου είσαι εδώ; πες μου με συγχωρείς; 
Θέλω... πρέπει να φύγω ήρεμος.

- Αγάπη μου μην ανησυχείς...
κι εγώ έχω φύγει, αλλά πάλι εδώ είμαι
εξάλλου...
σε έχω ήδη συγχωρέσει από την ιδια κι όλας στιγμή
...εκείνη των στιγμών της προδοσίας.

/Από το Άγραφο Βιβλίο,  Υποθετικά σενάρια, Σενάριο συγχώρεσης I,  2018.






Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017



Mου λείπει αυτό που νόμιζα πως ήταν Αλήθεια...

κι όμως...
ένα Ελάτωμα
δεν χαρακτήριζε τη διαφορά
της αλήθειας από το ψέμα...

ως αληθές το ελάτωμα
έγινε μια αληθής ανάμνηση
του Ψεύδους.

Μου λείπει το Ψεύδος.

/Από το Άγραφο Βιβλίο, Ιας κεφ. διακειμενικές σχέσεις, 2017.



Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Αλήθεια



Μου έκοψε τα πόδια.
Ευτυχώς ήταν τη στιγμή
που μόλις μάθαινα να πετάω.

/Από το Άγραφο Βιβλίο, κεφ. Χαρταετοί, λήμμα αλήθεια.







Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Και οι Χαρταετοί ακόμα, σκέφτονται πωs να πετάξουν.





''Με πλήρη επίγνωση του προσωπικού γολγοθά που ο καθένας μας ανεβαίνει, εγώ, και πάλι ερήμην των συνθηκών της ανάβασης, θα γύρω το κεφάλι μου στον ουρανό και θα δω εκεί τις φιλίες μου να λάμπουν σαν τα αστέρια που οδηγούν τους τρεις μάγους προς τη γέννηση...''

/Από το Άγραφο Βιβλίο, κεφ. Χαρταετοί, λήμμα: Φιλία.




    


                                                                                            Aπoσπάσματα από το βίντεο 


Reflections of Origin

Διάρκεια / Duration: 2'.03''
Format: H.264
Eίδος / Genre : artvideo
Έτος / Year of Production: 2017
Μουσική / Music: Nicolas Martin, ''The seabed''

© 2017 Ioanna Assani








Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Χωρίs και Με


Ε ναι λοιπόν
είμαι ρομαντική!

ΕΙΜΑΙ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ

δεν είμαι ψυχρή
δεν είμαι υπολογίστρια
δεν είμαι στεγνή

είμαι τρυφερή, ρομαντική, αληθινή, ειλικρινής και δίκαια...

θέλω χάδια 
θέλω γλυκά λόγια
θέλω αφιερώσεις
σκέψεις
όνειρα

θέλω βάθος
βάθος σε ιδέες
σε αισθήματα

πλάτος
πλάτος σε λέξεις
πολλές λέξεις, πολλές ιδέες, πολλά ταξίδια
κι ένα ταξίδι ακόμα
στη ζωή

και...μήκος
μήκος στα χρόνια
στα σχέδια
στο μυαλό

και νου
σε όλες τις διαστάσεις

ένα καλό κι ευγενικό χαρακτήρα
με αγάπη
πολλή αγάπη
να μου τη δείχνει
να την παίρνω και να του τη ξαναδίνω πίσω

γιατί τα τραγούδια και τα λουλούδια ποτέ δεν πεθαίνουν
όσο κανείς τα ποτίζει...
έστω και με δάκρυα για ό,τι λογικά δεν υπάρχει.

/Από το Άγραφο Βιβλίο, Ιας 2017.








Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2016

ΜΕΔΟΥΣΑ ΜΠΛΕ






   Θαλασσινό μπάνιο στη βροχή...
Οι μόνες τολμηρές, κοιτώντας έως εκεί που φτάνει ο κάμπος των ματιών μας. Και να σου το δώρο! Απ΄το Θεό σταλμένο κάποιο μήνυμα ίσως, ή κάποια διαβεβαίωση. Το καλύτερο της ιστορίας είναι πως αυτή η μαγική εικονοστιγμή μοιράστηκε στα δύο, χωρίς να χάσει τίποτα από τη δύναμή της. Αντιθέτως γιγαντώθηκε! Γιατί...τι αξία έχουν όλες οι μαγίες του κόσμου σε αυτές τις απειροελάχιστες στιγμές εάν δεν τις μοιράζεσαι με κάποιον που τις βλέπει και τις αισθάνεται το ίδιο...
ε;

Βροχή...
κι ανάποδα τα διαμάντια τ' ουρανού στη θάλασσα
σωρός οι διάφανοι στρατιώτες
εφ' όπλου λόγχης...

χάνουν τη μάχη στην εξομοίωση

και στην ακτή ξεβρασμένο
μοναδικό το μπλε ζαφείρι
να τραβιέται έρμαιο στην τύχη των διάφανων ρευμάτων
και στην καρδιά του μέσα
μικρά, μικρούτσικα μωρά γεννήματα
ιδέες απραγματοποίητες... 
Ονείρατα εν δυνάμει
σ' έναν κόσμο μες τον κόσμο
σφήνα που χώθηκε νωτιαία στον κόσμο μας
 Οδός
διασταύρωση που γίνηκε...
κι από τότε 
δεν θα διαχωριστεί ποτέ.

/από το Άγραφο Βιβλίο, στην φίλη μου Οινάνθη, κεφ. πολύτιμοι λίθοι, 6-08-2016.
 



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...